ΣΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΑΡΧΗΓΕ

Η κληρονομιά σου βαριά...

Φωτεινό παράδειγμα σε όσους ακολουθούν μα και στους νεότερους που δε θα έχουν τη τύχη να σε δουν να αγωνίζεσαι με τα χρώματα της αγαπημένης ομάδας σου...με το νούμερο 6 στην πλάτη σου, με τη φανέλα που τίμησες όσο λίγοι ακόμη στο παρελθόν...

Από μικρό παιδί, στα μίνι δύο χρονιές, να δίνεις μάχες εντός και εκτός παρκέ...και στις μεγάλες νίκες και στις μεγάλες ήττες παρόν.

Ήσουν ο σημαιοφόρος μας δεκαετίες τώρα....Είσαι ο μεγάλος αρχηγός μας...Θα είσαι η μεγαλύτερη απώλεια μας την επόμενη χρονιά αλλά και στα χρόνια που έρχονται. 

Πολλές οι χαρές που μας έδωσες...Πολλές πίκρες που πήρες...έτσι είναι ο αθλητισμός.Τις μεν πρώτες τις μοίραζες απλόχερα σε όλους μας, τις μεν δεύτερες τις κρατούσες μέσα σου...

Βαγγέλη σε ευχαριστούμε για όλα αυτά τα χρόνια...για την τεράστια προσφορά σου, όχι μόνο στον σύλλογο αλλά και στο μπάσκετ της Νεάπολης.

Σε ευχαριστούμε για τον ιδρώτα που μας έδωσες, για τις αμέτρητες ώρες που ίδρωσες, για τις ωρες που μας αφιέρωσες, για τις αφιερώσεις που μας έκανες...Σε ευχαριστούμε που μας έκανες ΥΠΗΡΗΦΑΝΟΥΣ.

Πιστεύουμε οι δρόμοι μας στο άμεσο μέλλον να είναι ξανά κοινοί...γιατί ποτέ δε θα σου πούμε αντίο.Γιατί θέλουμε να είσαι η επόμενη ημέρα μας.Γιατί ο σύλλογος μας αξίζει μια καλύτερη ημέρα.

Να είσαι γερός και δυνατός, Αρχηγέ Βαγγέλη Τσαλικίδη, εσύ και όλη η οικογένειά σου.

ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΠΕΡΚΟΣ : η ενασχόλησή μου με το μπάσκετ αποτελεί έναν ωραίο και δημιουργικό «τρόπο ζωής».

Ο Στέφανος Πέρκος μας είναι γνωστός εδώ και χρόνια, φίλος και σύμμαχος στις δύσκολες στιγμές του συλλόγου μας, όπου πάντα έχει να πει και να προτείνει ιδέες για την ανάπτυξη του ΠΚ αλλά και του μπάσκετ κατα προέκταση.Ήταν ο πρώτος προπονητής του συλλόγου στις αρχές της δεκαετίας του 2000 και στο πρώτο εγχείρημα μας στη Γ΄Εθνική.Μετά ανέλαβε ομάδες σε μεγαλύτερες κατηγορίες όπως ο Ηρακλής και ο Ερμής Λαγκαδά, ενώ ταυτόχρονο διδάσκει και στο ΤΕΦΑΑ Τρικάλων.
Ο Στέφανος Πέρκος με την ευκαιρία του 1ου shooting camp που οργάνωσε ο σύλλογος μας, έδωσε στη σελίδα των φίλων του ΠΚ μία μίνι συνέντευξη..

Ερώτηση: 1ο shooting camp, πως δημιουργήθηκε  ιδέα.Ποια είναι η σχέση σου με το ΠΚ και τους ανθρώπους του?

Στ.Πέρκος:  Την ιδέα για τη δημιουργία του εξειδικευμένου αυτού camp την σκέφτηκα στη διάρκεια του χειμώνα και την μοιράστηκα μαζί με τους ανθρώπους του συλλόγου κ.κ. Χαρμπαλή-Μποζίκη. Με τους τελευταίους, μαζί και με άλλους παράγοντες και προπονητές της ομάδας, μας συνδέει μια μακρόχρονη γνωριμία-φιλία και σε διάφορες περιόδους και συνεργασία.

Ερώτηση : Σου αρέσει να δουλεύεις με μικρές ηλικίες. Ποια πιστεύεις πως είναι τα χαρακτηριστικά των αθλητών που πρέπει να προσέξει ο προπονητής και που θα δώσει τη μεγαλύτερη βάση?

Στ.Πέρκος : Στην παρούσα φάση μου αρέσει να ασχολούμαι με τις κατευθυντήριες γραμμές που θα πρέπει να δίνονται στους προπονητές των ηλικιών αυτών, τον τρόπο δουλειάς τους, τα αντικείμενα διδασκαλίας κ.α. Όσον αφορά στα τελευταία, η κατεύθυνση που θα πρέπει να έχει θα πρέπει να αφορά στην εκμάθηση-εκτέλεση-τελειοποίηση βασικών δεξιοτήτων, επιθετικών-αμυντικών συνεργασιών, ανάπτυξη φυσικών παραμέτρων, καλλιέργεια ηθικών αξιών κ.α.

Ερώτηση: Ποιες εντυπώσεις σου άφησε το 1ο shooting camp?Σε τι πρωτοτύπησε και τι πρέπει να διορθωθεί του χρόνου?

Στ.Πέρκος : Είμαι πολύ ικανοποιημένος από τη συμμετοχή, τη διάθεση και τη λειτουργία των νεαρών αθλητών-τριων, καθώς επίσης και από την αβίαστη και λειτουργικότατη συνεργασία όλων των προπονητών και των εμπλεκόμενων παραγόντων. Θεωρώ σπουδαίο αλλά και πρωτότυπο την εκμάθηση αλλά και τη διόρθωση παραμέτρων του σουτ από την παρατήρηση (μέσω βίντεο) σπουδαίων αθλητών, αλλά και των ίδιων των αθλητών κατά τη διάρκεια της προπόνησης. Για την επόμενη χρονιά θα πρότεινα ακόμη περισσότερη εξειδίκευση στους παράγοντες του σουτ, έχοντας ως «σύμμαχο» διάφορες εναλλακτικές μεθόδους διδασκαλίας.

Ερώτηση : Στο παρελθόν διατέλεσες πρώτος προπονητής στο ΠΚ.Γνωρίζεις αρκετά από τη δομή του συλλόγου.Τι πιστεύεις πως πρέπει να διορθώσουμε στη φιλοσοφία μας και όχι μόνο?

Στ.Πέρκος: Θεωρώ ότι απαραίτητη είναι η «κάθετη ανάπτυξη», καθώς και ο έλεγχος και αξιολόγηση από τις ακαδημίες έως και το εφηβικό τμήμα του συλλόγου. Θα πρέπει να υπάρχει γενική κατευθυντήρια αρχή (τεχνικός διευθυντής) ο οποίος θα δίνει τις αρχές στους προπονητές, θα συμβουλεύει, θα ελέγχει, θα αξιολογεί…

Ερώτηση: Αντί επιλόγου πες μας λίγα λόγια για τις μελλοντικές σου σκέψεις...?

Στ.Πέρκος: Να είμαι γερός και δυνατός, ώστε η ενασχόλησή μου με το μπάσκετ να αποτελεί για πάντα έναν ωραίο και δημιουργικό «τρόπο ζωής»

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΚΩΣΤΑ ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΗ ΜΕΤΑ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ ΦΕΤΙΝΗΣ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ

Ο Κώστας Χαραλαμπίδης το είχε υποσχεθεί και όπως όλα δείχνουν θα το πράξει μετά το τέλος της φετινής αγωνιστικής χρονιάς....η μεγάλη επιστροφή του στην ομάδα που πρωτοπλάστηκε ως μπασκετμπολίστας είναι κοντά...
Πληροφορίες των φίλων του ΠΚ αναφέρουν πως ο Κωστάκης της Νεάπολης σε συζήτηση που είχε με παράγοντες της ομάδας ανέφερε πως θέλει να επιστρέψει του χρόνου στον σύλλογο ώστε να προσφέρει και αυτός στην ανάδειξη του ΠΚ ως περιφερειακή δύναμη του μπάσκετ....
Περισσότερες πληροφορίες προσεχώς.

Μπάσκετ το άθλημα που δεν έχει σημασία ποιος ξεκινά αλλά ποιος μπορεί να το τελειώσει

Η καθημερινότητα μας είναι ένας ρόλος. Ρόλος σε πρωταγωνιστικό πλάνο ; Η απάντηση είναι ναι , πρωταγωνιστής της ζωή σου . Όμως πολλές φορές δεν έχουμε την δύναμη δεν έχουμε τα τυπικά προσόντα και προσαρμοζόμαστε σε ρόλου κομπάρσου. 
Ο ρόλος του κομπάρσου δεν έχει να κάνει με την δική μας προσωπική ζωή αλλά στην συνύπαρξη σε σχέση με τον διπλανό μας, στην δουλεία μας, στον αθλητισμό ….
Δεν μπορούμε να είμαστε όλοι σούπερ σταρ σε αυτό που κάνουμε. Συγκεκριμένα για το άθλημα του μπάσκετ, δεν μπορούν όλοι να έχουν καλό χειρισμό της μπάλας ή να κάνουν πολύπλοκά ή περίτεχνα με την μπάλα. Το άθλημα του μπάσκετ είναι ένα ομαδικό άθλημα που ο κάθε παίκτης είναι σημαντικός για την λειτουργία της. Είναι σημαντικό να υπάρχουν ρολίστες παίκτες .
Πολλές φορές υπάρχουν κόντρες μέσα στα αποδυτήρια για το ποιος είναι ο καλύτερος ποιος προσφέρει τα πιο πολλά στην ομάδα … Πολλές φορές υπάρχει και η κοροϊδία , σας λέω τούτο «η κοροϊδία είναι ο ατμός των μικρών ψυχών» ... Εδω πρέπει να επέμβει ο προπονητής να ξεκαθαρίσει από τον κάθε παίκτη τι είναι αυτό που ζητά γιατί το ζητά πότε το ζητά … Ο παίκτης πολλές φορές θυμώνει για πολλούς και διαφόρους λόγους ιδιαίτερα δε όταν δεν πετυχαίνει το καλάθι ή αστοχεί σε μια «εύκολη» προσπάθεια … Δεν υπάρχει εύκολο και δύσκολο καλύτερα ο θυμωμένος παίκτης να ξαναθυμώσει με τον εαυτό του όταν ηρεμήσει …
Οι προπονητές θέλουν τον ρολίστα παίκτη, δεν γίνεται σε μια ομάδα να υπάρχουν παίκτες 1ης γραμμής σε άμυνα και επίθεση , πρέπει να υπάρχουν και οι παίκτες που έρχονται από τον πάγκο να δίνουν της λεγόμενες ανάσες. Ο παίκτης που έρχεται από τον πάγκο είναι ο παίκτης της λεπτομέρειας αυτός που κάνει την διαφορά με μια καλή άμυνα ή ένα κρίσιμό ριμπάουντ…
Τι ξεχωρίζει έναν παίκτη ρολίστα ….
Ο ρολίστας είναι η αρχή και το τέλος σε μια ομάδα, είναι η κινητήρια δύναμη της μηχανής … Ο ρολίστας έχει την ικανότητα να κάνει καλή άμυνα , να παίρνει σημαντικά ριμπάουντ , να δημιουργεί καταστάσεις στη επίθεση ,να δίνει ασίστ …
Ο ρολίστας έρχεται από τον πάγκο. Έχει κατανοήσει και αποδεχτεί τον ρόλο του . Την ώρα που είναι στον πάγκο έχει ψηλά το κεφάλι παρατηρεί τι συμβαίνει μέσα στο παιχνίδι . Η αδυναμία του αντιπάλου είναι η δύναμη σου. Ο ρολίστας είναι ανά πάσα στιγμή έτοιμος να χρησιμοποιηθεί από τον προπονητή του…
Πολλές φορές ένας ρολίστας δεν είναι καλός επιθετικά παίκτης . Λάθος είναι ο παίκτης που σκοτώνει την αντίπαλη άμυνα με καθοριστικά καλάθια , δεν θα βάλει πολλούς πόντους αλλά λίγους και καλούς ή καλύτερα σημαντικούς ….
Η ενεργή συμμετοχή του στην ομάδα δίνει έξτρα ώθηση στου υπόλοιπους …
Είναι πολύ δύσκολο αλλά εξίσου σημαντική η δουλειά ενός ρολίστα να δίνεις ποιότητα σε λίγα
λεπτά συμμετοχής … Ποτέ μα ποτέ μην υποτιμάς τον ρολίστα μπορεί να το πληρώσεις ακριβά…
Ο καθένας παίρνει την ευκαιρία του, η αποφασιστικότητα που δείχνει κάνει την διαφορά ….
Πρέπει να δουλεύει σκληρά στις προπονήσεις να μην είναι παραπονιάρης, πάντα να έχει θετική στάση και να ενθαρρύνει τους συμπαίκτες του.
Η ωριμότητα είναι αυτό που τον διακρίνει ….

Σακής Δέλιος 
Προπονητής Μπάσκετ 

Η ΔΙΑΦΟΡΑ ΤΗΣ ΑΣΚΗΣΗΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΘΛΗΣΗ ΚΑΙ Ο ΕΡΑΣΙΤΕΧΝΙΚΟΣ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ

Πρέπει να διαχωριστεί η έννοια της άθλησης από την έννοια της άσκησης. Η άσκηση γίνεται άθληση όταν αποκτά ανταγωνιστικό χαρακτήρα. Για παράδειγμα ένας που τρέχει στο δρόμο ασκείται, ωστόσο άν έχει κάποιον αντίπαλο ώστε για το ποιος θα τερματίσει πρώτος ή ακόμα κι αν ανταγωνίζεται τον ίδιο του τον εαυτό, με το χρονόμετρο , αθλείται. 

Ο αθλητισμός μπορεί να πάρει πέντε μορφές, είτε ως ερασιτεχνικός, είτε ως επαγγελματικός, είτε ως μαζικός αθλητισμός, είτε ως φυσικές δραστηριότητες, είτε με την μορφή των παιχνιδιών.

Το 90% των αθλητικών σωματείων καλλιεργεί τον ερασιτεχνικό αθλητισμό...

Ο μαζικός αθλητισμός είναι αυτός που προσπαθούν να δουλέψουν οι δήμοι και οι περιφέρειες...

Είναι γνωστές οι επαγγελματικές ομάδες σε όλες και σε όλους...

Με τον όρο «ερασιτεχνικός αθλητισμός» νοούνται οι δραστηριότητες των μη επαγγελματικών αθλητικών φορέων (όπως, π.χ., των ερασιτεχνικών αθλητικών σωματείων, των ομοσπονδιών και των ενώσεων) και των αθλητών οι οποίοι δεν αγωνίζονται σε αθλητική ανώνυμη εταιρεία (Α.Α.Ε.) ή σε τμήματα αμειβόμενων αθλητών (Τ.Α.Α.) αθλητικού σωματείου. Σύμφωνα με τον Ν. 2725/99, η αγωνιστική δραστηριότητα του ερασιτέχνη αθλητή δεν αποτελεί άσκηση επαγγελματικής αθλητικής δραστηριότητας, ενώ οι οικονομικές απολαβές που δίνονται από τα σωματεία, τις ενώσεις και τις ομοσπονδίες σε ερασιτέχνες αθλητές δεν αποτελούν οικονομικά ανταλλάγματα κατά την έννοια του προαναφερθέντος νόμου. Οι προπονητές, από τη μεριά τους, ανάλογα με την κατηγορία όπου απασχολούνται, χαρακτηρίζονται ως ομοσπονδιακοί προπονητές, σωματειακοί προπονητές κ.λπ. Οι τελευταίοι καταγράφονται ως απασχολούμενοι στον ερασιτεχνικό αθλητισμό και λαμβάνονται υπόψη κατά την εξαγωγή των τελικών συμπερασμάτων σχετικά με τη συνολική απασχόληση που δημιουργεί ο αθλητισμός ως κλάδος οικονομικής δραστηριότητας. 

Ο ερασιτεχνικός αθλητισμός αποτελεί σήμερα το μόνο αποκούμπι του πραγματικού αθλητισμού  ως σωματειακός αθλητισμός στα λεγόμενα τοπικά πρωταθλήματα...

Αυτά για να ξέρουμε τι είμαστε...

ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΝΕΟΦΥΤΟΣ ΤΣΑΠΑΡΑΣ...???

Εδώ και λίγα χρόνια υπεύθυνος στο τμήμα των ανδρών είναι ο βετεράνος αθλητής του ΣΑΠΚ Νεάπολης, ο Νεόφυτος Τσαπάρας.
Όσοι τον ξέρουν, μιλούνε με τα καλύτερα λόγια γι αυτόν και όσοι τον μαθαίνουν, τους κερδίζει αμέσως.
Μα ποιος είναι τελικά ο Νεόφυτος Τσαπάρας...???Τι τον κάνει ξεχωριστώ στην ομάδα...???
Ας κάνουμε μία ιστορική διαδρομή και ας θυμηθούμε μερικούς χαρακτηριστικούς σταθμούς της ζωής του, έτσι για να γνωρίσετε καλύτερα τον άνθρωπο που διαχειρίζεται τις τύχες του ανδρικού μας τμήματος ως έφορος και αποκλειστικά υπεύθυνος της λειτουργίας του.
Ο Νεόφυτος Τσαπάρας, για όλους εμάς ο Τούλης, είναι από τους παλαότερους αθλητές που στελέχωσαν το τμήμα μπάσκετ. Στα μέσα τις δεκαετίας του '80 , πρωτοήρθε σε επαφή με το άθλημα που έμελλε να γίνει ο ένας απο τους μεγάλους ναυσταθμους της ζωής του, ο άλλος είναι η οικογένεια του.Έπαιξε μπάσκετ στον σύλλογο έως το τέλος της δεκαετίας του '80 και μετά έκανε όπως και οι περισσότεροι μας το αγροτικό του στις ομάδες του Κεραυνού Αγίου Παύλου και του Άτλα. Αφού τελείωσε την μπασκετική του πορεία, ασχολήθηκε διοικητικά με την ομάδα του ΕΟΝΘ μέχρι τη διάλυση του και εκεί πήρε το πρώτο βάπτισμα του ως παράγοντας συλλόγου.Με το άνοιγμα του συλλόγου πριν μία πενταετία στους βετεράνους αθλητές, δε μπορούσε παρά να φωνάξει παρόν και να γυρίσει πίσω στον σύλλογο που τον ανέδειξε, από τα νέα καθήκοντα του ως τον αρμόδιο για το ανδρικό μας τμήμα.
Ο Νεόφυτος Τσαπάρας χαρακτηρίζεται από την πραότητα του και την διάθεση να λύνει τα προβλήματα που παρουσιάζονται με την συζήτηση. Διαθέτει οξυδέρκεια και έτσι προλαμβάνει πολλές φορές γεγονότα και καταστάσεις. Το ότι γνωρίζει το μπάσκετ ως αθλητής του δίνει την άνεση να σκεφτεί όπως σκέφτονται οι αθλητές και να συμβουλεύει τους διοικητικούς μας παράγοντες αλλά και τους προπονητές στα θέματα που τους αφορούν.
Στο αρχείο του μπορεί κανείς να βρει στατιστικά παλαιών χρόνων, υλικό από εφημερίδες, αλλά και ενδυμασίες του ΠΚ που έχουν αποσυρθεί εδώ και χρόνια. Είναι γνωστός ορθολογιστής και του αρέσει όλα να έχουν μία σειρά.
Παντρεμένος με την Ρίτσα Σακά, έχουν τρία παιδιά - έρχεται και το τέταρτο - και μένει στην ίδια γειτονιά από τότε που τον γνωρίσαμε.Χρυσοχόος στο επάγγελμα, αν και έχει τελειώσει ΤΕΙ.
Ο Νεόφυτος Τσαπάρας είναι ένα μεγάλο κεφάλαιο για τον σύλλογο μας, ένα όνομα γεμάτο ιστορία που όμως έχει στόχευση στο μέλλον του ΠΚ....
Μπορούμε άνετα να πούμε πως είναι ο σωστός άνθρωπος στη σωστή θέση.

ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΓΚΕΝΟΓΛΟΥ ΣΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΤΑΣΟΠΟΥΛΟΥ...???

Την εβδομάδα που μας πέρασε είχαμε μία μεγάλη εξέλιξη στα δρώμενα της ομάδας μας...
Ο Γιάννης Γκένογλου μετά από 5 χρόνια, μετά από τόσες περιπέτειες,μετά από ανόδους και καθόδους, μετά από αμέτρητες ώρες στο γήπεδο, θέλησε να αφήσει την καρέκλα του πρώτου προπονητή της ομάδας.Ήταν μία δύσκολη επιλογή γιατί πέρα και πάνω από όλα είναι το δέσιμο που δημιουργήθηκε όλα αυτά τα χρόνια μεταξύ προπονητή και ομάδας...είναι ο συναισθηματικός κόμπος που ήμασταν όλοι δεμένοι. Πραγματικά ο Γιάννης έχει αφήσει παρακαταθήκη στον σύλλογο την εργασία του, την ηθική ακεραιότητα του,την πίστη και την αγάπη του προς τον σύλλογο...
Ο Γιάννης Γκένογλου θέλησε να κλείσει έναν όμορφο κύκλο που άρχισε πριν πέντε χρόνια.Όπως όλα τα ωραία έτσι και ετούτο, κάποια στιγμή τελειώνουν.Ο κόουτς της Γ' Εθνικής δε κάθεται πλέον στον πάγκο της ομάδας μας...
Εμείς τον ευχαριστούμε γι αυτό το υπέροχο ταξίδι...
Η επόμενη μέρα ανήκει στον άμεσο συνεργάτη του Γ.Γκένογλου, στον Πέτρο Τασόπουλο.
Η ομάδα, όπως κάθε ομάδα που σέβεται τον εαυτό της όφειλε να αξιολογήσει τον χρόνο, την στιγμή και τις συγκυρίες, καθώς και το κλίμα που έχει διαμορφωθεί ώστε να έχει την καλύτερη επιλογή της στον επόμενο προπονητή της. Η επιλογή του Πέτρου Τασόπουλου ήταν η πλέον ενδεδειγμένη και κατάλληλη. Ο σύλλογος επέλεξε τον συνεργάτη μέχρι πρότινος του προηγούμενου κόουτς και τον κάλυψε από την πρώτη στιγμή με την εμπιστοσύνη που πρέπει να έχει ο άνθρωπος που θα έχει τις τύχες του Νεαπολίτικου μπάσκετ στα χέρια του. Αυτή τη στιγμή είναι ο νεότερος προπονητής στην κατηγορία.Έχει όλο τον χρόνο μπροστά του ώστε να αφήσει το δικό του στίγμα στον σύλλογο και στο μπάσκετ της Νεάπολης...
Έτσι λοιπόν αθόρυβα, ο σύλλογος μας, άλλαξε εποχή...
Από την εποχή του Γκένογλου σε αυτή που όλοι ελπίζουμε...στην εποχή Τασόπουλου... 

ΓΙΑ ΟΤΙ ΚΑΚΟ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ, ΦΤΑΙΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΑΛΛΟΣ

Η… ευθυνοφοβία η οποία έχει γίνει μάστιγα στις μέρες μας, είναι must αν είσαι αθλητής και αποφεύγεις την αυτοκριτική.Όλοι – και το τονίζω όλοι – έκαναν κάποιο πολύ σοβαρό λάθος,κάποια στιγμή, το οποίο προφανώς δεν μπορούσαν να εντοπίσουν. Και αφού δεν το έβλεπαν κατέληγαν στο εύκολο συμπέρασμα: Φταίνε οι άλλοι...

Εν μέρει αυτό είναι σωστό. Ναι φταίνε, για τη θέση την οποία έχουν! Για την δική σου θέση φταις εσύ. 
Αυτή η λογική όχι απλά δεν σε κάνει καλύτερο, αλλά το ακριβώς ανάποδο. Αν σε κάθε ήττα δεν μπορείς να δεις τα δικά σου λάθη, τότε σημαίνει πως δεν κάνεις κάτι να τα διορθώσεις. Εφόσον δεν κάνεις κάτι για να τα διορθώσεις θα ξανασυμβούν, δεν θα βελτιωθείς και η ήττα θα ξαναέρθει. Και όλο αυτό θα συνεχίσει να γίνεται μέχρι να αλλάξεις νοοτροπία.
Αυτό ισχύει παντού: στο αγαπημένο σου παιχνίδι, στη δουλειά, στον αθλητισμό κτλ. Δούλεψε και γίνε καλύτερος απ’ ότι είσαι. Αφού βελτιωθείς αρκετά, δούλεψε κι άλλο και γίνε ακόμα καλύτερος. Μόνο έτσι θα πάρεις αυτό που θες...

Μέχρι τότε πάψε και δούλεψε...δούλεψε...δούλεψε...

ΜΑ ΠΟΙΟΣ ΜΙΛΑΕΙ ΓΙΑ ΑΛΛΟΘΙ...???

Πραγματικά είναι να εξοργίζεται κανείς, όταν μετά από μία στραβή διαιτησία έρχονται άνθρωποι-παράγοντες της ομάδας σου και αθωώνουν το αδιανόητο...φτάνουν μέχρι να ρίξουν την ευθύνη στους αθλητές τους..."Γιατί δεν έπαιξαν καλά την  τελευταία άμυνα", "γιατί δεν έκαναν το τελευταίο μπλοκάουτ", "γιατί έχασαν το σουτ"...
Μα θα τρελαθούμε εντελώς...???
Το μπάσκετ είναι ένα παιχνίδι που κερδίζει αυτός που φτιάχνει τα λιγοτερα λάθη,αυτός που είναι το λιγότερο άστοχος...Δεν είναι το παιχνίδι που κερδίζει η ζυγαριά του διαιτητή σε ποιον θα γύρει...Δεν είναι το παιχνίδι που κερδίζει εκείνος που θα αδικηθεί λιγότερο από τον διαιτητή...
Ο κάθε προπονητής γνωρίζει τις αδυναμίες και τα δυνατά σημεία της ομάδας του και δουλεύει πάνω σε αυτά...κανείς δε δουλεύει στο πως θα αντιμετωπίσει έναν διαιτητή...
Οι αθλητές δικαιούνται να κάνουν και λάθη, ο στόχος τους είναι να τα ελαχιστοποιήσουν...και οι διαιτητές έχουν αυτό το δικαίωμα, αλλά δεν έχουν το δικαίωμα να μεροληπτούν και να ορίζουν νέους κανόνες παιχνιδιού...
Ναι λοιπόν, κύριοι άνθρωποι-παράγοντες της ομάδας, οι αθλητές μας κερδίζουν, οι αθλητές μας χάνουν...αλλά όλοι μας θέλουμε να κερδίζουμε γιατί κάναμε τα λιγότερα λάθη και να χάνουμε γιατί κάναμε τα περισσότερα...κανείς μας δε θέλει να χάνει γιατί ένας διαιτητής έκανε τα περισσότερα λάθη εις βάρος της ομάδας του...κι εκεί είναι το λεπτό σημείο και δεν καταλαβαίνεται...Η ευθύνη της ήττας είναι του προπονητή και των αθλητών του, αλλά όταν υπάρχει ίση μεταχείριση... "Ναι είμασταν κακοί και χάσαμε δίκαια"...όταν όμως το παιχνίδι είναι στον πόντο και δεν σου δίνουν για ένα δεκάλεπτο το τελευταίο ούτε τα φανερά, τότε οι αθλητές σου και λάθη θα κάνουν και θα δείχνουν για ένα τσούρμο που δε ξέρει τι του γίνεται...
Γι αυτό πάψτε άνθρωποι-παράγοντες της γκρίνιας, δείτε το άδικο και αφήστε τα παχιά σας λόγια...στηρίξτε την ομάδα και μην μεμψιμοιρείτε.Ο ρόλος σας είναι να στηρίζεται την ομάδα και όχι να την κριτικάρεται ακόμη και στα ολοφάνερα χειρουργεία...
Εμείς δε μιλάμε για άλλοθι, εσείς να δημιουργείτε...
Εμείς γνωρίζουμε πως η σκληρή δουλεία φέρνει τις επιτυχίες, εσείς μηδενίζεται την σκληρή δουλειά των αθλητών...
Ε σινάφι πια...